Bevoegde autoriteit
De Federal Aviation Administration (FAA), agentschap van het ministerie van Vervoer, is de enige autoriteit voor onbemande luchtvaartuigen in de Verenigde Staten. Het federale niveau gaat voor: noch een staat, noch een county, noch een gemeente mag het luchtruim zelf regelen. De lokale besturen behouden wel het gezag over opstijgen en landen op hun grondgebied, en veel stadsparken of stranden gebruiken dat om het gebruik vanaf hun bodem te verbieden.
⚠️ Geen enkele gelijkwaardigheid met Europa. Een Europees A1/A3-, A2- of CATS-certificaat heeft hier geen waarde, en omgekeerd geldt hetzelfde. De twee systemen erkennen elkaar niet: met je eigen materiaal komen vliegen betekent het Amerikaanse traject opnieuw doorlopen.
Registratie
De registratie gebeurt op het portaal FAA DroneZone, kost 5 dollar en geldt drie jaar.
⚠️ De drempel hangt af van het gebruik, niet alleen van de massa, en dat is de meest voorkomende valkuil:
- Bij recreatief gebruik begint de registratie bij 250 g (0,55 lb), zoals in Europa. Daaronder niets.
- Onder Part 107, dus voor elk beroepsmatig gebruik, wordt elk luchtvaartuig geregistreerd ongeacht de massa. Een toestel van 249 g, op zondag vrijgesteld, moet maandag geregistreerd zijn als het voor een klant vliegt.
De recreatieve registratie hangt aan de persoon en dekt al zijn toestellen; de Part 107-registratie hangt aan elk luchtvaartuig. Het nummer moet leesbaar aan de buitenkant aangebracht zijn.
Identificatie op afstand (Remote ID)
Elk registratieplichtig luchtvaartuig moet zijn identificatie op afstand uitzenden. De eis wordt sinds 16 maart 2024 volledig gehandhaafd, met aangekondigde boetes vanaf 1.100 dollar per overtreding.
Drie wegen naar conformiteit: een luchtvaartuig met ingebouwde Remote ID, een uitzendmodule toegevoegd aan een toestel dat er geen heeft, of uitsluitend vliegen in een FRIA (erkende identificatiezone, meestal een aangemeld modelvliegterrein).
Bekwaamheden van de bestuurder
Recreatief gebruik: de TRUST-test (The Recreational UAS Safety Test) is verplicht vóór elke vlucht buiten. Hij is gratis, online, duurt een dertigtal minuten, kan strikt genomen niet worden gebuisd, en het bewijs moet getoond kunnen worden.
Beroepsmatig gebruik: het Remote Pilot Certificate van Part 107 haal je met een theoretisch examen in een erkend centrum, vanaf 16 jaar. Je houdt het in stand met een gratis online opfriscursus om de 24 maanden.
⚠️ De regeling volgt de vlucht, niet de bestuurder. Een houder van Part 107 die voor zijn plezier vliegt, valt terug onder de recreatieve regels, TRUST inbegrepen. Dat is geen administratieve spitsvondigheid: de twee regelingen staan niet dezelfde vluchten toe.
Categorieën van vluchtuitvoering
Er bestaat geen Open, geen Specific, geen Certified: de Amerikaanse opbouw is niet die van de Europese verordening (EU) 2019/947, en de redeneringen laten zich niet omzetten.
- Part 107: het gewone beroepskader. Plafond 400 voet boven de grond (ongeveer 122 m), direct zicht, één luchtvaartuig per bestuurder.
- Afwijkingen (waivers): wat Part 107 verbiedt kan geval per geval worden toegestaan, op dossier.
- Vliegen boven mensen: vier categorieën, geïndexeerd op de massa van het toestel en het letselrisico, met eigen ontwerpeisen.
- Buiten zicht (BVLOS): vandaag één afwijking per vlucht. Part 108, die het vliegen buiten zicht zonder individuele afwijking moet openen, is in 2025 voorgesteld; ze was op de verificatiedatum van deze fiche niet in werking.
Gereguleerde zones en officiële bronnen
Vliegen in gecontroleerd luchtruim vereist een toestemming, in enkele seconden verkregen via LAANC (Low Altitude Authorization and Notification Capability) met een erkende toepassing, of op dossier bij de FAA wanneer de zone niet gedekt is.
De toepassing B4UFLY geeft de toestand van een zone vóór het opstijgen. Daar komen blijvende beperkingen rond gevoelige locaties bij en de TFR (Temporary Flight Restrictions), frequent en soms met zeer korte aankondiging opgelegd: presidentiële verplaatsing, groot sportevenement, bosbrand.
Nationale bijzonderheden
De lokale lappendeken is reëel. Het federale niveau houdt het luchtruim, maar de toegang tot de grond speelt zich lokaal af. Een nationaal park verbiedt opstijgen en landen op zijn gebied ronduit, en dat verbod staat op geen enkele luchtvaartkaart.
De buitenlandse bestuurder is niet uitgesloten. Een niet-inwoner kan Part 107 afleggen en vliegen, maar de registratie van een luchtvaartuig dat aan een buitenlander toebehoort verloopt via een aparte verklaring. Vóór vertrek voor te bereiden, niet bij aankomst.