Waypoint360 — Strona główna/Przepisy dotyczące dronów/Stany Zjednoczone

Przepisy dotyczące dronów w Stanach Zjednoczonych

FAA (Federal Aviation Administration)Zaktualizowano : wrzesień 2026

Właściwy organ

Federal Aviation Administration (FAA), agencja departamentu transportu, jest jedynym organem właściwym dla bezzałogowych statków powietrznych w Stanach Zjednoczonych. Poziom federalny ma pierwszeństwo: ani stan, ani hrabstwo, ani gmina nie może regulować samej przestrzeni powietrznej. Samorządy zachowują natomiast władzę nad startem i lądowaniem na swoim terenie, a wiele parków miejskich i plaż wykorzystuje to, by zakazać operowania ze swojego gruntu.

⚠️ Żadnej równoważności z Europą. Europejskie zaświadczenie A1/A3, A2 czy CATS nie mają tu żadnej wartości, i odwrotnie. Oba systemy się nie uznają: przylot z własnym sprzętem oznacza przejście amerykańskiej ścieżki od nowa.

Rejestracja

Rejestracji dokonuje się w portalu FAA DroneZone, kosztuje 5 dolarów i jest ważna trzy lata.

⚠️ Próg zależy od zastosowania, a nie tylko od masy, i to najczęstsza pułapka:

  • W użytku rekreacyjnym rejestracja zaczyna się od 250 g (0,55 lb), jak w Europie. Poniżej nic.
  • Pod Part 107, czyli przy każdym użyciu zawodowym, każdy statek powietrzny rejestruje się niezależnie od masy. Urządzenie 249 g, zwolnione w niedzielę, w poniedziałek musi być zarejestrowane, jeśli leci dla klienta.

Rejestracja rekreacyjna przypisana jest do osoby i obejmuje wszystkie jej urządzenia; rejestracja Part 107 przypisana jest do każdego statku powietrznego. Numer musi być umieszczony czytelnie na zewnątrz.

Zdalna identyfikacja (Remote ID)

Każdy statek powietrzny podlegający rejestracji musi nadawać swoją zdalną identyfikację. Wymóg jest w pełni egzekwowany od 16 marca 2024 roku, z zapowiedzianymi karami od 1100 dolarów za uchybienie.

Trzy drogi zgodności: statek z wbudowanym Remote ID, moduł nadawczy dodany do urządzenia, które go nie ma, albo wyłączny lot w FRIA (uznanej strefie identyfikacji, typowo zgłoszonym lotnisku modelarskim).

Kompetencje pilota

Użytek rekreacyjny: test TRUST (The Recreational UAS Safety Test) jest obowiązkowy przed każdym lotem na zewnątrz. Jest bezpłatny, online, trwa około trzydziestu minut, w ścisłym sensie nie można go oblać, a zaświadczenie trzeba móc okazać.

Użytek zawodowy: Remote Pilot Certificate z Part 107 zdobywa się egzaminem teoretycznym w akredytowanym ośrodku, od 16 lat. Utrzymuje się go bezpłatnym szkoleniem przypominającym online co 24 miesiące.

⚠️ Reżim podąża za lotem, nie za pilotem. Posiadacz Part 107, który lata dla przyjemności, wraca pod zasady rekreacyjne, wraz z TRUST. To nie jest subtelność administracyjna: oba reżimy nie dopuszczają tych samych operacji.

Kategorie operacji

Nie ma ani Open, ani Specific, ani Certified: architektura amerykańska nie jest architekturą rozporządzenia europejskiego (UE) 2019/947, a rozumowania nie dają się przenieść.

  • Part 107: powszechne ramy zawodowe. Pułap 400 stóp nad ziemią (około 122 m), bezpośredni kontakt wzrokowy, jeden statek na pilota.
  • Odstępstwa (waivers): to, czego Part 107 zabrania, może zostać dopuszczone indywidualnie, na wniosek.
  • Lot nad ludźmi: cztery kategorie, powiązane z masą urządzenia i ryzykiem obrażeń, z odrębnymi wymaganiami konstrukcyjnymi.
  • Poza zasięgiem wzroku (BVLOS): dziś jedno odstępstwo na operację. Part 108, mająca otworzyć loty poza zasięgiem wzroku bez indywidualnego odstępstwa, została zaproponowana w 2025 roku; w dniu weryfikacji tej karty nie weszła w życie.

Strefy i źródła urzędowe

Lot w kontrolowanej przestrzeni powietrznej wymaga zezwolenia, uzyskiwanego w kilka sekund przez LAANC (Low Altitude Authorization and Notification Capability) w akredytowanej aplikacji, albo na wniosek do FAA, gdy strefa nie jest objęta.

Aplikacja B4UFLY podaje stan strefy przed startem. Dochodzą do tego stałe ograniczenia wokół obiektów wrażliwych oraz TFR (Temporary Flight Restrictions), częste i czasem wprowadzane z bardzo krótkim wyprzedzeniem: przejazd prezydenta, wielka impreza sportowa, pożar lasu.

Specyfika krajowa

Lokalna mozaika jest realna. Poziom federalny trzyma przestrzeń powietrzną, ale dostęp do gruntu rozgrywa się lokalnie. Park narodowy po prostu zakazuje startu i lądowania na swoim terenie, a tego zakazu nie odczyta się z żadnej mapy lotniczej.

Pilot zagraniczny nie jest wykluczony. Osoba niebędąca rezydentem może zdać Part 107 i latać, ale rejestracja statku powietrznego należącego do cudzoziemca przechodzi przez odrębne oświadczenie. Do przygotowania przed wyjazdem, nie po przylocie.