VLOS: zichtvliegen, en waar «zien» ophoudt

VLOS staat voor Visual Line of Sight. Het is de vlucht waarbij de bestuurder op afstand rechtstreeks visueel contact zonder hulpmiddelen met het luchtvaartuig behoudt, voldoende om zijn baan te sturen en elk obstakel te ontwijken.

Dat is de ICAO-definitie, en ze is overal dezelfde: Europa, het Verenigd Koninkrijk, Noord-Amerika.

«Zonder hulpmiddelen» is het woord waarover men struikelt

De regel vraagt niet alleen te weten waar het luchtvaartuig is. Ze vraagt het te zien — met het blote oog.

Dus tellen niet mee:

• verrekijkers en telescopen;
• het videobeeld van het luchtvaartuig, dat niet toont wat van opzij komt;
• een positie op een kaart, die zegt waar het is maar niets over wat het omringt.

Een bril op sterkte blijft aanvaardbaar: hij herstelt normaal zicht, hij verlengt het niet.

Er bestaat geen officiële afstand

Het is de meest gestelde vraag, en het antwoord stelt teleur: geen enkele afstand definieert VLOS. Het criterium is wat de bestuurder werkelijk waarneemt, en dat varieert met de omvang van het luchtvaartuig, het licht, de achtergrond van de lucht en het terrein.

Een donkere multirotor tegen een bos verdwijnt veel eerder dan een licht luchtvaartuig tegen een heldere hemel. Nationale kaders voegen vaak hoogtegrenzen toe — 120 meter in Europa — maar dat zijn aparte grenzen, geen definitie van zichtvliegen.

⚠️ Men verlaat het zicht ongemerkt: achter een gebouw, tegen de zon in, over een kam. Op dat moment wordt de operatie BVLOS en verandert het regelgevend regime.

Een waarnemer vervangt de bestuurder niet

Een waarnemer kan helpen, en sommige scenario's vereisen er een. Maar bij gewoon zichtvliegen is het de bestuurder die moet zien: het zien aan iemand anders overlaten hoort bij een andere, omkaderde en gemelde opzet.

Verder lezen

• BVLOS: buiten zicht vliegen — wat gebeurt zodra de drempel overschreden is.
• Waar mag ik vliegen? — zones, een aparte beperking.
• Droneregelgeving in Frankrijk.